Verloren verleden

Als kind zocht ik al overal naar bijzondere dingen in en op de grond (tot enige wanhoop van mijn ouders) en sinds 20 jaar ook met een metaaldetector. Dit doe ik zowel hobbymatig als in opdracht. Oude verhalen komen tot leven door een trouwring uit 1928, die naar een verloren communiekruisje leidde en een duit uit 1628 die na 400 jaar weer vastgehouden wordt. Wie heeft hem allemaal vastgehad en is hem verloren...

Op het oog vind ik gereedschap uit de oude en midden steentijd, vanaf ongeveer 11.000 jaar geleden. Wie woonden hier toen de mensen nog rondtrokken in een natuurlijk landschap van bossen, zandverstuivingen en vennen? Wat ze dachten en voelden raakte verloren in de tijd. Alleen het gereedschap dat ze gebruikten voor bijv. de jacht, voedselbereiding en het bewerken van steen is een tastbaar bewijs van hun aanwezigheid in onze regio. 

Daarnaast ben ik geïnteresseerd in geologie en paleontologie. Alles wat de aarde vertelt, wil ik graag horen.

Het is niet alles (g)oud wat er blinkt

Ik vind vooral: stukjes blik en andere rommel, scherven van munitie, oud ijzer. Maar waar ik het voor doe zijn de oude muntjes (soms van zilver), eeuwenoude gebruiksvoorwerpen, penningen, knoopjes en nog veel meer. Mijn oudste oogvondsten zijn vuursteen artefacten die 8000 tot 11.000 jaar geleden als gereedschap zijn gebruikt, een fibula uit de 1e eeuw na Chr. een laat middeleeuwse rekenpenning en een kleine zilveren munt uit het begin van de 16e eeuw. Dit zijn slechts een paar voorbeelden, kijk bij mijn vondsten voor meer foto's.

Volgens geldende wet - en regelgeving

Ik volg de geldende wet - en regelgeving voor metaaldetectie, ik zoek alleen met toestemming, niet op archeologisch beschermd terrein en graaf niet dieper dan 25-30 cm (verstoorde grond of de ploegvoor). Alle vondsten worden gemeld bij de aangewezen instanties. Munitie wordt bij de politie gemeld. Gevonden rommel ruim ik op, zo komt het niet tussen het veevoer, in de ploeg of oogstmachine.